Kadirli Belediyesi Resmi Web Sitesi

                HAYATI
1939 yılında Adana ilinin Kadirli ilçesine bağlı Harkaçtığı (Dikirli) köyünde dünyaya geldim. Orta halli çiftçi bir ailenin çocuğuyum. Baba taraf soyumuz Türkmenistan'dan Zulkadiroğulları olarak
   Kahramanmaraş'a geliyorlar. Ordan bir gurup insan Zakirli altında ayrılıyorlar ve şimdiki Harkaçtığı (Dikirli) denilen yere gelip yerleşiyorlar. Dikirli Zakirli'nin kaletleşmiş adıymış. Benim Dedemin adı Celil efendioğlu imiş. Adı Celil imiş. Fakat dedemin anası Uzuneşkilcr'denmiş. Şimdiki Tatarlı'dan. Bu nedenle dedeme "'Eski Kızı'nın oğlu" demişler, ardından da "Eski Dede" demişler. Babam ise Ömer Hoca (Ömer GÜNGÖREN). "Eski Ömer"de derlerdi. Çünkü biz orda iki eviz, bir amcamlar bir de biz. iki eve "Eskiler" derler. Ana tarafım ise Karaman'dan Ziyanlı Aşireti olarak Kadirli'nin Kesim köyüne gelip yerleşiyorlar. Anamın babası KADÎROĞLU Mehmet, Anasına da "Elif Hatın" derlermiş? Ben de anamın babamın dünyaya gelen ilk çocuklarıyım. Biz yedi kardeşiz. Beşi kız, ikisi erkek olan bu çocukların en büyükleri benim.Anamın adı Şerife Hatundur.
   Ben şiir söylemeye 7-8 yaşlarında başladım ve o zaman ayak nedir, uyak nedir bilmiyordum, serbest ağıl türünde dörtlükler söylüyordum. 14 yaşına geldiğimde "Düğürcünün Öyküsü" diye türkülü bir hikaye yaptım. Karşı şahısları canlandırarak onların adına dörtlükler söyleyerek bu hikaye meydana geldi. Ondan sonra aşıklık devam ediyor. 16 yaşında ilk ayaklı şiirimi yazdım. 17 yaşıma geldiğimde şimdiki eşim Muzaffer ÇAĞLAYAN aile dostumuz idi. Babam "Kız çocuklarının okuması sakıncalı" diye beni ilkokula bile göndermedi. Muzaffer ÇAĞLAYAN özel öğretmenimdi benim. Beni evimizde çalıştırarak çok çabuk okuma yazma öğretti, iş bununla da kalmadı, öğretmenimle birbirimize aşık olduk. Bu aşk bir yıl devam etti. Birbirimize karşılıklı aşk şiirleri yazıyorduk. Aşk mektupları yazıyorduk. Böylece aşkımız daha kuvvetlendi. O zaman benim yazdığım şiirleri kendisi bir yere not ederek biriktirmiş. 1958 yılının Temmuz ayında evlendik.Evlendik derken tabii aşığın aşkı bitmez. 1982 yılında "Çağlayan Aşıklar" ismi altında yazdığımı/ bu şiirleri ilk kitabımız olarak ortaklaşa yayınladık.
   Evlendikten sonra 1978 yılından beri Çukurovalı halk aşıkları arasına katıldım. Âşıklar gecelerine, aşıklar bayramlarına davet edildiğim her yere gittim. Ve hala gitmekteyim. Benim branşım alışma yapmak, şiir okumak. Sazı iyi çalamadığım için sadece atışmalarda kullanıyorum. İyi saz çalamadığım için türkü programı yapamıyorum. Ama türkülerim de var. ikinci Kitabımız ise "Kadirli'de Çağlayanlar" adı ile yayınlandı. Yine ilk kitabımız gibi bu da ortak şiirlerimizden oluşmaktadır.
   Türkiye'nin bir çok yerini gezdim. Şu aşamada üçüncü kitabımızı hazırladık. Onu da "Ç" ile başlatırız herhalde.Benim tek amacım aşıklıkta başarılı olmak ve iyi eserler bırakmak. Ölünce de tarihe geçmek isityorum. Üç çocuk anasıyım, iki kızım öğretmen, oğlum Oğuz ÇAĞLAYAN ise tiyatrocu.Özgeçmişim bundan ibarettir. Tüm okurlarıma teşekkür ediyorum.

TURACIM
Kahrolsun avcılar vurdular seni
Onların semtinde ottun turacım
Saklan dedim dinlemedin sen beni
Gözlerime sitem ettin turacım

Senin durağındı kuytu dereler
Biliyorum çoğunuz aldı yaralar
Söğünsün ocağı, giysin karalar
Namertler elinden battın turacım

Nerde olsan her tarafa arardı     
Nişancı avcılar seni sorardı       
Güzel sesin çok işiıtıe yarardı   
Derdimi derdime kattın turacım

Gidersem köyüme duyur sesin     
Avcının elinden bitmiyor yasın      
Neslin mi kesildi yok hasta mısın
Bizden uzaklara gittin turacım 

Aslan başta bir kez sesini duydum
Senin hayalini okşadım sevdim
Sen değil ben dahi dünyadan doydum
Acını içime attın turacım

Bu Çağlayan unutur mu aslını
Tekrar köye istiyoruz neslini
Gel de neşelendir eski dostunu
Uzaklarda mesken tuttun turacım